Back 2 reality

En het bevalt me wel 🙂 Heel erg blij dat ik terug aan het werk ben. Een jaartje halftijds (deels met ouderschapsverlof), omdat in oktober het postgraduaat aan de hogeschool ook terug start. Anders zou het een beetje te zwaar worden.
Dat wil ook zeggen dat mijn heel lange vakantie voorbij is. De laatste week vakantie zijn we er een paar dagen tussenuit geweest met z’n drietjes. Een paar dagen naar Lissewege en een dagje Zeebrugge. Niet veel gepland. Berre sliep in de voormiddag in de B&B in de namiddag gingen we vooral wandelen. Voor de eerste keer aan zee met Berre, de beeldenwandeling in Lissewege, het heiligenmuseum -jaja-, snoep kopen in het ouderwetse snoepwinkeltje en lekker gaan eten. Berre mee op restaurant en altijd superflink geweest. Een luxe toch wel 🙂

Lissewege
Lissewege
vliegen!
vliegen!
beetje eten geven in de mooie natuur
beetje eten geven in de mooie natuur
koppensneller uit de beeldenwandeling
koppensneller uit de beeldenwandeling
snoepjes kopen
snoepjes kopen
Zeebrugge
Zeebrugge
voor het eerst met de voetjes op het strand
voor het eerst met de voetjes op het strand
voor het eerst aan zee
voor het eerst aan zee

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het blijft genieten van onze kleine man. Hij doet het goed en we merken dat hij wel weer één en ander kan. Al is het toch soms moeilijk. Hij gaat naar de onthaalmoekes en is er toch al vrij goed aan gewend. Hij eet er fantastisch goed. Moet per uitzondering eens een flesje bijkrijgen, dus ik kan ’s morgens en ’s avonds gewoon de borstvoeding geven en hij hoeft bijna geen kunstvoeding. Wel leuk! Maar daar zie je natuurlijk ook andere baby’s. Baby’s die jonger zijn en meer kunnen. En we weten wel dat we daar niet mogen op afgaan, maar automatisch doe je dat toch een beetje.

Gisteren bij de kinderarts geweest en die drukte ons op het hart dat we Berre alleen met Berre mogen vergelijken. Terugkijken wat hij nog niet kon en wat hij wel al kan. Hij doet alles wat een 8-maander minimum zeker moet kunnen. Het is gewoon nen tragen. En of dat al dan niet met zijn oogjes te maken heeft… Dat kan voorlopig niemand zeggen. Hij groeit goed en eet goed. Zijn reflexen zijn goed. Alleen zijn schouders zakken wat teveel door. Maar voorlopig hierover nog wat afwachten. Wel moet Berre een NMR-scan laten nemen. En daar zie ik geweldig tegen op. Hij moet onder narcose worden gebracht, omdat hij 40 minuten stil moet kunnen liggen. Maar daar weten we momenteel ook het fijne nog niet van. Het is om te kijken of de nystagmus en het albinisme effectief enkel met zijn ogen te maken heeft of dat er eventueel toch een genetisch onderliggend neurologisch probleem kan zijn in de hersenen. Of zoiets… Want uiteindelijk is het allemaal Latijn of Chinees voor ons.
De kinderarts kon ons toch ook wel een beetje geruststellen, dus we zijn niet met een slecht gevoel terug naar huis gekeerd. We blijven positief! 🙂

Kijk eens hoe goed hij al grijpt!
Kijk eens hoe goed hij al grijpt!
Onze knapperd!
Onze knapperd!
Alles in het mondje
Alles in het mondje

 

 

0 thoughts on “Back 2 reality

  1. Wij vergelijken ook TE dikwijls wat ons dochter kan en niet kan in vergelijking met andere kinderen.. maar je schiet er niet echt veel mee op. Het brengt meestal onnodige frustraties met zich mee, maar het zit in onze maatschappij en opvoeding om steeds te vergelijken met medianen ed. Ieder kind is uniek, voor het ene al wat trager, voor het andere misschien wat sneller.. Er ligt te veel druk op de schouders van iedere ouder en ook ieder kind, maar we doen het onszelf wat aan.

    1. Mooi gezegd Stefan. Al is het soms moeilijk het niet te doen hé. Elke mens heeft zijn tekorten, maar ook zijn talenten. Al kijken we teveel naar wat men niet kan in plaats van wat wel.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *