Geduld… is een schone deugd

Ja dat wordt gezegd hé. Geduld, ik heb er niet veel van 🙂 Maar we zullen geduld moeten hebben. Eerst gisteren al in het UZ. Wachten, wachten, wachten… Veel rekening houden ze er niet met jonge kindjes. Een oververmoeide Berre die honger had. Heb hem wat borstvoeding gegeven (al een geluk dat ik dat eigenlijk altijd bij heb). Veel wachten op de gang en dan niet de dokter gezien waarvoor we gingen. Ach ja, we zijn niet de enigen hé. Daar zitten veel mama’s en papa’s met hun jonge koters. Naar onze mening kan er efficiënter gewerkt worden.

Nu is het vooral wachten op de resultaten van de NMR-scan. Dit op 3 november. Dat houden we nog wel vol. We hopen alvast dat dat goed nieuws mag zijn.
In het UZ konden ze nog niet testen hoe goed of hoe slecht Berre zal zien. Hij is ook nog wel heel jong om dat te testen hé. Maar hij kreeg er wel een dikke pluim en werd ‘de flinkste jongste patiënt ooit’ genoemd. Het is ook echt een flinke man. Ze keken met lichtjes naar zijn iris en die leek niet door te schijnen. Goed nieuws. Dan ook een scan proberen nemen, maar hij kan zich niet lang genoeg stilhouden. Maar ze zagen toch dat hij een soort van kuiltje in zijn gele vlek heeft. Ook goed nieuws. Dat zou erop wijzen dat het albinisme waar ze eerst over spraken misschien toch niet aanwezig is. Het kan nog wel aanwezig zijn, maar dan in een heel lichte vorm. Wat dan weer goed nieuws is naar slechtziendheid toe. Hij zal nooit 10/10 zien en het is niet op te lossen met een bril. Maar dat wisten we ondertussen al.
Ze wilden er ook nog eens een foto nemen van zijn ogen, maar dat hebben we geweigerd. Ons ventje was veel te moe en als hij lastig is of weent dan lukt dat sowieso niet. We hadden genoeg gewacht en wilden gewoon naar huis.

Ons ventje was toch onder de indruk van die 2 dagen ziekenhuis in en uit. Gisteren weinig gegeten en in de namiddag heel veel geslapen. Het fruitpapje lag er integraal terug uit. Melkje drinken ging goed. We verwennen hem dan maar wat met extra knuffels en liefde. En ook al hebben we een lieve en meestal blije baby, toch breekt het je moederhart. Gelukkig kunnen we ons verhaal makkelijk kwijt bij vrienden en familie en kunnen we op het nodige begrip rekenen. En dat betekent toch wel al heel veel.

Groetjes,
Joke

5 thoughts on “Geduld… is een schone deugd

  1. Oh, herinneringen komen boven… Met zoon 1 hebben we ook zo´n ervaring in het UZ gehad (longonderzoeken & muco-testen toen hij 9 maanden oud was).
    Ik duim mee voor positief nieuws de 3de!
    En ondertussen heel veel mama-knuffels blijven geven!

  2. Hoi Joke, net toevallig op je blog terechtgekomen en wou je graag nog veel succes wensen voor de bespreking van de NMR morgen, ik duim mee dat het goed nieuws mag zijn. Wij zijn met ons zoontje (Leon is nu 13 maand) ook vaste klant bij oogartsen etc. (hij heeft ook nystagmus en andere oogproblemen). Voor ons staat er half november nog een NMR op het programma, dus begrijp maar al te goed hoe het voor jullie moet zijn…

    1. Dankjewel! Voor jullie ook succes bij de NMR. Wellicht ook onder narcose? Niet fijn hé! Bewust zoeken we niet het internet af over wat het allemaal kan inhouden, maar het is niet allemaal even duidelijk. Dokterstaal…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *