Prutsiewutsie

Op Berre zijn 3de verjaardagsfeestje deelden we heuglijk nieuws mee aan onze ouders, broers en zussen.

De 3de terugplaatsing is dus gelukt en Berre wordt grote broer! Hij is zeer blij en trots en kan niet wachten tot ‘prutsiewutsie’, want zo noemt hij de baby in de buik, er is.

Na een emotioneel moeilijke periode was ik weer aan het werk gegaan, voor kort, want ik ben in moederschapsbescherming.
Dat waren voor mij bange weken, ik wist dat ik zwanger was, maar had enorme angsten voor agressie op school. Na al die ellende zou ik het er niet bij kunnen nemen hebben dat er iets fout zou gelopen zijn. Gelukkig is dat niet het geval en zijn we nu iets meer dan 12 weken ver.

De meeste mensen waren al op de hoogte, omwille van het stoppen met werken. De misselijkheid ebt ondertussen ook wat weg. Nog steeds aanwezig, maar in mindere mate. Lees: geen hele dag door meer, enkel ’s morgens en ’s avonds.
Bij Berre was ik veel veel misselijker en moest ik veel meer overgeven. Je vergeet dat dus wel. Al vind ik dat zwanger zijn op zich niet zo fijn. Maar ik ben dankbaar. Zo dankbaar dat wij een 2de wondertje zullen krijgen. Dat de wetenschap ons kon helpen. Ik liet op mijn blog al wel vallen dat wij voor PGD gingen en ik heb het later nog uitgebreider over ons traject. Veel details gaf ik hier niet, maar ik heb er ook nooit een geheim van willen maken. In het begin verzonnen we smoesjes voor onze familie en vrienden. Maar ik werd er gek van. Uiteindelijk lichtten we iedereen wel wat meer in. Alleen had ik de collega’s gezegd dat de 3de poging ook niet gelukt was, shame on me, maar ik wou het nog een paar weken verzwijgen.
Ondertussen kreeg ik reeds 2 echo’s en hoef ik niet meer extra opgevolgd te worden door UZ Brussel. Wel extra opvolging voor mijn schildklier, die blijkbaar niet zo goed wil werken. Ook dat nog zeg.

Prutsiewutsie stelt het goed. Was beweeglijk de laatste echo en ik mocht het hartje reeds horen. Bij Berre vond ik dat leuk en tof, nu vond ik dat zeer emotioneel.
Morgen terug echo en dan gaan de papa en de grote broer mee. Benieuwd naar Berre zijn reactie 🙂

 

Hieronder de echo’s van 10 weken. Toen was prutsiewutsie een 4-tal cm. Benieuwd hoe groot hij/zij morgen al zal zijn.

IMG_20170301_134917

IMG_20170301_134923

Liefs,

van een heel gelukkige mama

6 thoughts on “Prutsiewutsie

  1. Ik ben zo blij voor jullie! Het is jullie van harte gegund! Ik wens je verder een vlot verloop van de zwangerschap zodat je ten volle kan genieten!

  2. Super dikke proficiat! het is je helemaal gegund en we tellen mee af tot de kleine pruts er zal zijn!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *