S.O.S. Rust

Een korte update, omdat het al weer even geleden is.

Vorig weekend was het Berre zijn verjaardagsfeestje en we hebben genoten. Uiteraard volgt een verslagje, want ik was wel content van mijn ‘concept’ 🙂

Maar eerst heb ik nog wat meer nood aan rust.
Straks assessment op de hogeschool, de taak is binnen dus daar kan ik niet veel meer aan veranderen 🙂 Ik maak er mij ook niet echt druk in, wat ik vroeger meer deed.

Waarom rust? Ik voel dat ik in mijn onderbewustzijn toch veel bezig ben met de zorg rond Berre. Al een ganse week last van hoofdpijn en nek/schouderpijn. Morgen mag ik naar de osteopaat.
Vroeger had ik wel eens stress in verband met het werk, maar dat ervaar ik nu niet echt meer. Alles voor mijn kindje. En de zorgen blijven maar rondspoken in mijn hoofd. Morgen heb ik intake-gesprek bij het COS. Telefonisch, want dat kan blijkbaar. Mamaboekje en kindboekje bij de hand houden en meer is niet nodig. Maar ik ben best zenuwachtig. Ook al hoor ik rondom mij veel positieve dingen over het COS. Het is als ouder een vrij moeilijke stap. En ik weet dat we zullen geholpen worden, maar God, wat had ik het liever allemaal niet nodig gehad.

Soms ben ik blij dat ik het kan bloggen, soms is er geen energie meer over. Het huishouden wil ik ook nog iet of wat deftig gedaan krijgen. Mijn werk moet goed zijn, al is dat vergeleken met vroeger een pak minder. Toegegeven, ik deed toen wel héél veel, maar zonder kindjes gaat dat. De rust in mijn hoofd zoeken is niet altijd gemakkelijk. Berre is prioriteit, maar ik besef ook dat ik zorg moet dragen voor mezelf.

Straks na het assessment ga ik nog wat kuieren in Gent. Alleen, en daar zal ik van genieten. Wat windowshoppen (en willicht ook wel iets vinden voor onze kleine man in die windows of aan de rekken), wat mensen spotten, wat buiten zijn.

Liefs,
Joke

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *