Slaapcoaching: hoe gaat dat in z’n werk?

Je kon in onze vorige blogpost lezen dat we gestart waren met slaapcoaching/slaaptraining. En over het feit dat ik graag borstvoeding wou blijven geven en dat dat dus zeker te combineren valt.

Hoe gaat die slaapcoaching of slaaptraining nu in zijn werk?

Laat ons beginnen van bij het begin. Alvorens de echte start kregen we van onze coach een invullijst. Vooral om Wannes te leren kennen. Hoe de bevalling was verlopen en of er medische problemen zijn of waren, zoals bijvoorbeeld reflux. Hier niet het geval trouwens. Wanneer hij begon te rollen, zitten, kruipen,… Hoe het gaat met zijn voeding. Of er iets is waarmee hij gaat slapen zoals fopspeen of knuffeltje. Of het een rustige slaper is of niet. Wannes was dit niet. Woelde heel erg vaak. Werd tot zijn 4 maand ook ingebakkerd (en dan nog was zijn slaap niet optimaal).

Dan een heel deel over hoe we hem in slaap kregen. Bij mij was dat altijd aan de borst. Het was er al zo ingeslopen dat Wannes enkel nog wou drinken op de kamer met schemerlicht en prikkelarm. Ondertussen drinkt hij gewoon terug beneden waar grote broer speelt. Bij de papa viel hij in slaap al wandelend. Slechte gewoontes die we hem dus aanleerden. En aanleren is altijd makkelijker dan afleren.

Waar slaapt je kind? Dat is op onze kamer. En tegen de ochtend lag hij altijd al tussen ons. Ik was dan echt te moe en legde hem half slapend aan de borst. Dan kon ik nog wat soezen.

En dan observeer je je kind 24 uur en noteert wanneer hij eet/drinkt/speelt/slaapt. Je geeft ook aan wat je doel is, wat je wil bereiken met de slaaptraining.

Bij ons is dat in eerste instantie goede nachtrust. Voor Wannes én voor ons. En dan ook genoeg slaap overdag.

Dan volgde een gesprek. Daaruit bleek dat Wannes een alerte en actieve baby is. Blijkbaar is het bij actieve baby’s moeilijker om slaapsignalen te gaan zien. Ze lijken nooit moe. Maar het tegendeel is waar. Actieve baby’s hebben eigenlijk meer nood aan slaap…

De manier van slaaptraining die wij volgen is volgens de methode van Kim West aka The Sleep Lady. Voor ons waren de belangrijkste criteria om coaching te volgen: een zachte manier met zo weinig mogelijk huilen én graag borstvoeding behouden als dat kan. Onze vroedvrouw en coach liet trouwens weten dat het niet alleen bij baby’s is dat slapen vaak moeilijk is, maar zeker ook bij peuters of kleuters en dat daar coaching zeker ook nog kan werken.

Uitvoeren van de training.

Je start met de training bij baby op kamer, pal naast het bedje. Enkel bij hysterisch huilen mag je baby even uitnemen en troosten tot hij weer rustig is. Ik heb dat enkel de eerste keer van de training gedaan. Ik merkte dat Wannes nog bozer werd toen ik dat deed. Hij werd dus veel sneller rustig als ik gewoon tegen hem sprak, of even mijn handen door de bedspijlen heen stak om hem te aaien.

En dan een dag of 3 later ga je tussen het bed en de kamerdeur zitten, 3 dagen later aan de deur, dan uit de kamer met deur open, uit de kamer met deur open maar zelf uit het zicht of de deur op een kier. We zaten aan die laatste stap, maar kregen een terugval. Heel veel huilen. Frustrerend voor ons en Wannes.

Hoe verliep het bij ons? Van in het begin vlot eigenlijk. De nachten waren snel goed. Wannes leek wel een natuurtalent. De nachten zijn nog steeds goed. De ochtenddutjes volgden al snel en die waren een uur tot zelfs anderhalf uur. Maar sinds we uit het zicht gingen zijn die dutjes maar een half uur meer. De nachten zijn nog goed, maar overdag heeft Wannes veel te weinig slaap. Dit proberen we nu terug goed te krijgen door een stapje terug te nemen en terug in het zicht te blijven. Wannes zou toch ongeveer 3 à 3,5 uur slaap moeten krijgen overdag. We zitten aan de helft…

Je krijgt tijdens de coaching eerst dus de invullijst, dan een gesprek van ongeveer anderhalf uur en dan krijg je ook nog 8 telefoongesprekken. Daar kan je dan terecht met je vragen en opmerkingen. Ik schrijf ook alles op. Per dag een A5-je en die stuur ik dan digitaal door naar de coach. Zij kan dat dan ook mee bekijken en tips geven.

Zo’n coaching of training is echt wel persoonlijk. Je krijgt de kans om je wensen en je gevoel te bespreken. Ik gaf aan dat ik er zo machteloos van werd dat bij de laatste stap de deur toe ging en dat hij een half uur weende en jammerde alvorens in slaap te vallen. Ik kon met mijn stem nog wel aangeven dat ik in de buurt was, maar ik vond dat echt heel moeilijk.

Het blijft moeilijk om Wannes zijn slaapsignalen te herkennen. Dus we kijken vaak naar de klok. Dat is minder op gevoel, maar als we hem niet op tijd in bed krijgen is hij vaak al té moe waardoor hij nog moeilijker in slaap te krijgen is. Je moet dus je kind leren aanvoelen. Bij Berre waren de signalen duidelijk en was dat makkelijk.

 

Hoe ervaren wij de slaapcoaching?

We zijn heel blij dat de nachten goed gaan. Wannes slaapt ook rustiger ’s nachts. Hij woelt veel minder, doordat hij zelf leert in slaap te vallen. We hopen dat het overdag ook betert, want dat loopt nog niet goed en het is niet altijd makkelijk te combineren met een grote broer die dan beneden zit. Het is de bedoeling dat je bij je kind blijft tot hij diep slaapt, tot je een diepe ademhaling hoort. Met geluk is dat hier op 20 minuten. Maar het gebeurt ook dat hij niet wil slapen. De training doe je 1 uur. Dus dan zit ik een uur boven terwijl Berre beneden is. Ik ga soms wel eens naar hem toe en dat kan zeker ook als je zegt aan je baby dat je straks terug komt.

Het is intensief en ook nog wel vermoeiend. Als de papa thuis is proberen we mee te slapen met Wannes, elk om beurten. Of extra tussendoor. Nu pas voelen we hoe moe we zijn, van 11 maand (ondertussen) slaaptekort. Maar het doet wel deugd dat Wannes ’s nachts maar maximum 1 keer meer wakker wordt. Hij sliep al 2 keer door ook.

Wij zijn dus wel blij dat we de stap gezet hebben naar coaching. Ook al wist ik niet dat dat bestond. Ik ben ervan overtuigd dat structuur belangrijk is voor kindjes. We doen dit bij Berre ook, maar bij Wannes zat onze structuur een beetje fout en moest die wat herschikt worden. We doen nog even verder voor de dagslaapjes.
Evelyne begeleidt ons alvast heel erg goed en wanneer ik onzeker ben geeft ze de juiste tips of veel goede moed zodat ik het weer zie zitten.

Ik merkte ook al dat we niet alleen zijn. Door hier open over te zijn hoor ik van nog andere mama’s dat slapen vaak moeilijk gaat. Maar het lijkt soms ook wat taboe. Met deze post hoop ik dat mensen die ook met de handen in het haar zitten of onzeker zijn ook voelen dat ze niet alleen zijn en dat hulp inroepen soms wel kan helpen.

En als Wannes dan echt niet wil slapen overdag? Dan proberen we een noodslaapje te doen. Dit mag alleen niet aan de borst of al rondwandelend op de arm zijn.

Noodslaapje in de buggy

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.