Zoef… als een sneltrein

Zo gaat het met kindjes. Maandag kwam ik thuis en wist het lief te vertellen dat Berre in de opvang had rechtgestaan in zijn park. Zondagavond trok hij zich wat op hier thuis, maar tot op zijn knietjes. Ginder dus blijkbaar helemaal. En jawel, toen wij het ook testten bleek het waar te zijn. O my goodness… Maar hij staat nog niet stabiel. Meneer laat zich gewoon achterover vallen als hij lost. Extra opletten dus of een paar builen, dat kan ook. Hij zal het wel leren.

rechtstaan

 

 

 

 

En alsof dat nog niet genoeg is. Vandaag nog een andere mijlpaal bereikt. Berre kruipt. Hij heeft goed geslapen tussendoor, moe van al die nieuwe indrukken. Hij kruipt naar iets, maar ziet dan plots weer iets anders. Hoe verruimend moet dat niet zijn?

Kruiper

 

 

 

 

 

 

Bij deze ben ik ook overgelukkig dat ik dit van dichtbij en zo bewust mag meemaken. Dat is echt genieten. Deze week verscheen een artikel in Charlie Magazine. Een artikel dat echt de moeite waard is en om even bij stil te staan. Met tranen in de ogen las ik het. Het raakte me echt. Op zich heb ik er begrip voor om langer te werken, maar het is inderdaad de manier waarop. Je moet hierin keuzes maken en zoals men zegt is kiezen altijd een beetje verliezen. Momenteel ben ik heel blij dat ik halftijds werk en daardoor 3 of 4 dagen bij Berre ben. Hoe het in de toekomst zal lopen dat zien we op het moment zelf dan wel. Het huishouden blijft hier ook wel eens liggen, ook al heb ik daar inderdaad meer tijd voor. Ik wil dat mijn lessen toch goed in elkaar zitten en quality-time met Berre en het lief vind ik ook zeer belangrijk. Net als zorg dragen voor mezelf in de vorm van creatief bezig zijn. Die afwas die doe ik dan morgen wel (dat lukt meestal ook hoor, voor het geval jullie denken dat hier een stapel afwas staat).

Groetjes,
een fiere mama

 

0 thoughts on “Zoef… als een sneltrein

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *